นี่ทีหลังอย่าเล่นแบบนี้นะหัวใจจะวาย

ตื่นมาเปิดคอมยัยย่าทวดประกาศหน้าเช้า มิคกะแจโดนรถชน

แทบช็อค ชั้นแทบประสาทกินไม่รู้รายละเอียดอะไรมากมาย

ได้แต่นั่งอึ้งอยู่หน้าคอม เพราะเอ๊นมันเช็คข่าวอยู่

ชั้นก็ต้องออกไปเอางานหน้าปากซอยอีก

นายรู้ไม๊ว่าชั้นเอ๋อไปเลยอะ พ่อสั่งซื้อหมู

เดินวนอยู่ตรงตลาด 3-4 รอบ รู้ว่าจะต้องซื้อแต่หาร้านไม่เจอ

วนมันอยู่นั่นแหละ ในใจได้แต่คิด นายเป็นไรมากรึเปล่า

คิดอยู่นั่นล่ะ ขออย่าให้เป็นอะไรไปเลยนะ จะร้องไห้กลางตลาดเลยอะ

พอกลับมาบ้าน เอ๊นแปลข่าวเสร็จแล้ว ส่งลิ้งมาให้อ่าน

ค่อยยังชั่วหน่อย ดีจริง ๆ ดีแล้ว ที่ไม่เป็นอะไรมาก

ชั้นรู้สึกดีขึ้นมาก ๆ เลยจริง ๆ นะ

ขอบคุณจริง ๆ ที่นายยังปลอดภัย

เมื่อวานยัยย่าทวด ดันมาสะกิดต่อมซะได้

ดันมาบอกว่า "ทุกคนลืมอะไรไปไม๊

การที่ดงบังได้หยุดยาวมันมีผลกระทบต่อมิคยังไง"

เอาแล้วไงชั้นบ่อน้ำตาจะแตก ตอนเที่ยงคืนกว่า

วันหยุดยาวทุกคนก็อยากจะกลับไปหาครอบครัวกันทั้งนั้น

แล้วนายล่ะ. . . . . ต้องเหงาอยู่คนเดียวใช่ไหม

ที่เกาหลี ดงบังคือครอบครัวเดียวของนาย

ชั้นกลัวว่านายจะแอบไปร้องไห้

ชั้นกลัวว่านายจะต้องอยู่คนเดียว

ชั้นรู้ว่าพวกเค้าจะต้องไม่ทิ้งนายให้อยู่คนเดียว

แต่ถึงอย่างนั้น ชั้นก็อดคิดไม่ได้

ชั้นอ่านบทความที่เอ๊นมาลงไว้

นายไปดูแก๊กคอนเสิร์ตเพลงบอลลูนที่พวกนายไปออกครั้งแรก

นายไปดูกับผู้จัดการ แล้วก็แฮร์สไตล์ลิส

ชั้นอ่านแล้วมันทำให้ชั้นนึกถึงเรื่องนี้

เข้มแข็งนะ

ต้องอยู่ได้นะ

ถ้ากลับไปเยี่ยมครอบครัวที่อเมริกาไม่ได้

โทรหาแม่ซะนะ

เล่าเรื่องราวดี ๆ ให้แม่ฟัง

บอกแม่ว่ารู้สึกยังไง ตอนที่ได้รับรางวัล

บอกแม่ด้วยนะว่า ผมร้องไห้อีกแล้ว

บอกแม่ด้วยว่า ผมคิดถึงแม่มาก และผมก็รักแม่มากเช่นกัน

อย่าลืมบอกน้องชายที่รักของนายด้วยนะ เด๋วเค้าจะน้อยใจ

ถ้าเบื่อก็หาอะไรทำซะนะ

ทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ

ให้คุ้มกับช่วงเวลาที่ได้พัก

สำหรับชั้น จะคอยมองดูนายอยู่ตรงนี้

คอยส่งกำลังใจ ความรัก ความห่วงใย

ถึงนาย จากที่ตรงนี้

แล้วก็ที่สำคัญ

ยิ้มเข้าไว้ ต่อให้ต้องร้องไห้

ก็อย่าลืมที่จะยิ้ม

เพราะมันทำให้ชั้นมีความสุข

งดแปะรูปนะจะตี 3 แล้ว

ไว้ชั้นมาแปะให้นะ คงวันจันทร์เลยแหละ

ต้องไปบ้านพี่ ไปก่อนนะ

ฝันดีนะ ยูชอน

ยิ้มไว้นะ คนดี ^ ^

edit @ 2007/01/06 02:47:21