ชั้นหายหน้าไปนานเลยใช่มะ

ที่จริงก็แว๊บเข้ามาเล่นคอมเหมือนกัน

แต่ว่ามีเวลาน้อยมากเลย เข้ามาก็ไปดูแลบ้านน่ะ

จะบอกว่า ชั้นได้งานทำแล้วนะ อิอิ

ทำได้ 2 อาทิตย์ กับ 2 วัน

เลยไม่มีเวลามาอัพบล็อคเลย

ดีว่าหยุดเสาร์-อาทิตย์ ชั้นก็เลยมาอัพซะหน่อย

ไม่อยากปล่อยให้ร้างน่ะ อา. . .คิดถึงจัง

เมื่อคืนชั้นฝันถึงนายอีกแล้วล่ะ

ชั้นฝันถึงนาย 4 ครั้งแล้วนะ

รู้สึกดีมาก ๆ เลย

เรื่องเครียดมะวานทำให้ชั้นลืมไปหมด

เหมือนกับว่าวันที่ชั้นเจอแต่เรื่องแย่ ๆ

ชั้นจะฝันถึงนาย อาจจะไม่ทุกครั้ง

แต่มันก็ทำให้ชั้นรู้สึกดีขึ้นมากเลย

ชั้นจะเล่าให้นายฟังนะ 4 ครั้งที่ฝันถึง

อยากจะเก็บไว้ เป็นความทรงจำ

แต่ละครั้งก็ต่างกันออกไปตรงทรงผมของนาย

แต่สิ่งเหมือนก้นคือรอยยิ้มของนาย ที่ไม่เคยเปลี่ยน

ทรงนี้ กับฝันครั้งแรก ในงานคอน นายใส่เสื้อสีส้ม

ชั้นอยู่ฝั่งนาย ยืนเกาะขอบเวที ตะโกนเรียก มิคกี้

เรียกแบบไม่อายใคร แหกปากไม่หยุด จนนายหันมา

แล้ว. . .ยิ้ม >//< อ๊ากกกกกกก น่ารักมั่ก ๆ

ชั้นยื่นมือให้นาย จับมือชั้นทีเถิด

เงยหน้าไป กรี๊ดดด นายอยู่ข้างหน้าชั้น

จับมือชั้น ชั้นได้แต่มองหน้านาย ไม่ยอมปล่อยมือ

จนตาหมียุนเรียก เลยต้องปล่อย TT^TT

ครั้งที่ 2 เป็นความทรงจำที่ดีมาก ๆ เลย

ผมหางไก่ กับ . . .น้ำตาของนาย. . .

ชั้นอยู่ในงานประกาศรางวัล

นั่งอยู่ข้างหลังตรงกับตาหมี(มาอีกและ)

ถัดจากหมีคือนายพิธีกรประกาศเรียกหมีลงไปรับรางวัล

หมีก็ยืนขึ้นแล้วหันมา ขอจับมือหมี

หมีก็จับ แล้วลากชั้นลงไปด้วยอึ้งเลย ลงไปรับรางวัลกับหมี

พอขึ้นมาชั้นเลยเปลี่ยนไปนั่งข้างหลังนาย

ซักพัก นายก็ลงไปรับรางวัล แล้วลากคนอื่นไปด้วย

(โฮกกกกกกกก อิชชี่เฟ้ย TT^TT )

วันนี้วันเกิดของนาย ชั้นสะกิดไหล่นาย

นายก็หันมามอง ชั้นก็ร้องเพลงวันเกิด

แล้วคนข้างหลังก็ช่วยกันร้องเสียงดังเลย

นายก็ยิ้มเขิน ๆ แล้วก็มีคนเอาของขวัญไปให้นาย

ชั้นก็ลุกขึ้นไปยืนข้างหน้านายแล้วยื่นของขวัญให้

เป็นกล่องสีแดงผูกโบว์สีขาว ที่แปลกคือ

ของคนอื่นเป็นกล่องสีขาว โบว์ขาว 3 กล่อง

รวมของชั้นเป็น 4 งงมั่ก เกือบเอาไปเล่นหวย ก๊ากกก

แล้วชั้นก็พูดว่า

"สุขสันต์วันเกิดนะ"

"ชั้นรักนายยูชอน"

นายก้มหน้าลง เสียงสะอื้นดังขึ้น

ชั้นตกใจมาก จับแก้มของนายเงยหน้าขึ้น

แล้วก็เช็ดน้ำตาให้ และ โอบกอดนาย

บอกกับนาย

"ไม่ต้องร้องนะ . . . ชั้นจะอยู่เคียงข้างนายตลอดไป"

ครั้งที่ 3

ตอนนี้สั้น ๆ แฮะ

พวกนายถ่ายโฆษณากันอยู่

กลางถนนเลย ยืนกันอยู่บนแท่นสูง ๆ

แยกกันตามมุมแต่ละคน ชั้นกับเพื่อนเดินผ่าน

ตอนแรกก็ไม่ได้สนใจ เดินผ่านหน้านาย หันไปมอง

มิคนี่นา ชั้นก็ตะโกนเรียก "เฮ้" แล้วก็โบกมือให้

นายก็ยิ้ม และก็โบกมือให้เช่นกัน แล้วชั้นก็เดินต่อไป

จนสักพักเพิ่งสำนึก กรี๊ดดดดดดดดด

หันไปอีกทีคนตรึมเลย ยืนห้อมล้อม กลัวนายตกลงมาจริง ๆ

เข้าไปไม่ได้ เลยยืนมองอยู่ตรงนั้นด้วยความเสียดาย

ครั้งที่ 4

เมื่อคืนนี้ อ๊ากกกกก มีความสุข ตามิคหัวหมูหยอง

อยู่ในงานคอนอีกแล้ว เหมือนเป็นโรงหนังเลย

เก้าอี้สีแดงแถวยาวเรียงไปถึงหลังสุด

ชั้นนั่งอยู่แถวกลาง ๆ อยากไปอยู่ข้างหน้าจัง

คอนก็เล่นไปตามปกติ ก็แหกปากร้อง กรี๊ด เสียงดังลั่น

ซักพัก อยู่ดี ๆ คนก็เริ่มหายไปเฉย ๆ เหอๆๆ (ไรหว่า)

แล้วแถวหน้า ๆ เริ่มโล่ง ชั้นรีบวิ่งไปนั่งแถวหน้า

กรี๊ดดด เห็นมิคชัดแล้ว ตะโกนเรียก มิคกี้ ๆ ๆ ๆ

แต่ที่ชั้นดันนั่งคนละฝั่งกับนาย -*-

พอนายมาตรงหน้าชั้น ชั้นตะโกนเรียกนาย

"ปาร์ค ยูชอน ซารังแฮโย"

แล้วก็ทำมือเป็นรูปหัวใจ

นายก็หันมามองว่าใครที่เรียกนาย ชั้นตะโกนเสียงดังมาก

แล้วนายก็เห็นชั้น >///<

นายก็พูดใส่ไมค์เสียงดัง "ซารังแฮโย" อ๊ากก หัวใจจะวาย

ทำมือรูปหัวใจแล้วยิ้มเขิน ๆ แบบนั้นอีกแล้ว

มีความสุขสุด ๆ คนกรี๊ดลั่นฮอลล์เลย อิอิ

จากนั้นก็พวกนายก็วิ่งลงมาข้างล่างแถวเก้าอี้ด้านหน้า

กรี๊ดดด มิคจ๋า ไปอยู่ฝั่งนั้นอีกแล้ว T[]T

วิ่งลงมาแจกซีดี -*- ใส่ซองพลาสติกใส ซีดีไรมิรุ

ไม่ได้สนใจยืนมองแต่นาย เพิ่งมารู้สึกตัวว่ามีคนยืนอยู่ข้างหน้า

หันมามอง แว๊กกกกก น้องมินยื่นซองซีดีให้

สีหน้าประมาณว่า เมิงจะเอาไม๊กรูเมื่อยแล้ว - -*

ก็เลยรับมาบอกน้อง "ขอบคุณค่ะ" แต่หน้ามองไปที่มิค

แล้วก็พากันขึ้นเวทีไป อยากได้จากมิคมิไจ้น้องมิน

และแล้ว เหมือนสวรรค์เป็นใจ ลงมาอีกแล้วคับพี่น้อง

คราวนี้วิ่งกันจับมือมิคอยู่คนสุดท้าย ชั้นวิ่งจะเข้าไปจับมือ

รู้สึกว่ามีคนมาจับมือชั้นนะใครฟะ หันหลังไป

โฮกกกกก มาจากไหนเนี่ย จับมือเรียงแถวยาวเลย

มิคหันหลังมาดึงมือชั้นไปจับ กรี๊ดดดดดด

แล้วพวกเราก็วิ่งกันเป็นแถวยาว (มั่ก) ขึ้นไปบนเวที

และหายเข้าหลังเวทีไป คนอื่นเค้าปล่อยมือกันหมด

ชั้นไม่ยอมปล่อยมือนาย เหอๆๆๆ

แล้วก็ต้องปล่อยเพราะนายบอกว่าต้องออกไปแล้วนะ

-*-

จบแล้ว ย่อสุด ๆ และ

ต่อจากนี้จะมีอีกรึเปล่าไม่รู้

ไม่คาดหวัง แค่ได้คิดถึง ได้เห็น

ได้ยินเสียง ก็มีความสุขแล้ว

ไม่ถึงกับต้องฝันถึงก็ได้

แต่ทุกครั้งที่ได้ฝันถึงนาย ภาพเหล่านั้น

มันยังคงติดอยู่ในใจเสมอ รอยยิ้มนั่น

มือคู่นั้น มันช่างอบอุ่นจริง ๆ นะ

เหมือนกับว่ามันเกิดขึ้นจริง ๆ

ชั้นไม่อยากตื่นจากฝันนั้นเลย อยากจะคงอยู่ตลอดไป

โลกแห่งความฝันสามารถเนรมิตให้เป็นดังใจเรา

แต่โลกแห่งความจริงช่างโหดร้ายนัก

บางคน มักจะเลือกที่อยู่กับความฝันมากกว่า

ชั้นก็เช่นกัน มันทำให้ชั้นมีความสุข

แต่ถึงอย่างนั้นชั้นก็ต้องเข้มแข็ง

เพื่อที่จะได้กลับมาเผชิญหน้ากับโลกแห่งความจริง

เพื่อเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตในโลกแห่งนี้ได้

ทางเดินข้างหน้า เส้นทางยังคงทอดยาวไกล

ไม่รู้ว่าจะเจอกับอะไรอีกมากมายที่รอคอยอยู่

ถึงอย่างนั้นก็จะต้องก้าวเดินต่อไป

แม้ว่าจะเจอกับทางตัน หนทางจะมืดแค่ไหน

ชั้นเชื่อว่ายังคงมีแสงสว่างเล็ก ๆ

ที่คอยนำทางให้ชั้นก้าวเดินต่อไป

การเริ่มต้นที่ดี...ต้องเริ่มจากมองโลกในแง่ดี

โลกที่ยังมีอะไรให้เธอค้นหา

โลกที่กลางวัน...มีดวงตะวันกลมโตสาดแสงอบอุ่น

ท่ามกลางสีฟ้าใสกระจ่าง

โลกที่ยามค่ำคืน...มีหมู่ดาวเป็นร้อยพันไว้ให้นอนนับ

โลกที่มีเวลาให้เธอวันละ 24 ชั่วโมง

ให้เธอได้ค้นหาว่าอะไรที่เธออยากทำแต่ไม่เคยลงมือ

อะไรบ้างที่เธอเคยฝันแต่ไม่เคยตามหา

เริ่มต้นคำถามแรกว่า...เธอต้องการอะไร?

...อ ย่า มั ว เ สี ย เ ว ลา...

กับถนนสายหนึ่งที่เธอแค่เดินมาจนถึงสุดสาย

ทางที่เธอจะเดินต่อไปต่างหาก...

...ที่ สำ คั ญ

++ Credit: dek-d ++