กลับมาอัพ (อีกครั้ง)

หลังจากที่เมื่อกี๊ มันเดี้ยง ต้องทำใหม่

เศร้าจิตจริง ๆ เฮ้อ แต่ก็ใช่ว่าไม่เคยจะเป็นมาก่อน

อัพด้วยจิตใจที่เจ็บปวด เหนื่อย อัดอั้น

ทำไมทุกวันจะต้องเจอแต่เรื่องแย่ ๆ

หรือเพื่อที่เราจะต้องเรียนรู้กับความเจ็บปวด

เพื่อที่จะได้เจอกับความสุข

ความสุขคืออะไร ได้แต่ถามตัวเอง

ความสุขที่แท้จริง คืออะไร แล้วมันอยู่ที่ไหน

ทำไมถึงได้เจอแต่ความเจ็บปวด

พยายามลืม ลืมให้มันหมดไป

เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเจ็บไปมากกว่านี้

พยายามจดจำแต่สิ่งดี ๆ

ความรู้สึกดี ๆ ความทรงจำที่แสนดี

เพื่อลบเลือนความเจ็บปวดออกไป

ขอโทษนะที่ต้องเข้ามาแล้วมาเจออะไรแบบนี้

พอแล้วอย่าไปนึกถึงมันเลย

คนเราทุกคนมีปัญหามากมาย

เจ็บปวดเหมือนกัน สุขเหมือนกัน

แต่ระดับของความรู้สึกแตกต่างกัน

อยู่ที่เราจะยอมรับ และต่อสู้กับมันได้มากแค่ไหน

สิ่งเดียวที่เตือนตัวเองอยู่ในใจ

ยิ้ม. . .ยิ้มเข้าไว้

ต่อให้เจ็บปวด ทุกข์ใจแค่ไหน

อย่าลืมมัน เพราะเป็นสิ่งเดียว

ที่สร้างกำลังใจให้กับเราได้มากที่สุด

ยิ้ม เพื่อที่จะได้บอกกับตัวเองว่า

ชั้นต้องทำได้

ชั้นต้องผ่านมันมาให้ได้

เพื่อที่จะได้ออกมาพบกับความสุข

ที่รอคอยอยู่ข้างหน้า

อา . . . ชั้นต้องทำให้ได้

ยัยทวดแกสู้ ๆ นะ

ชั้นเชื่อว่ามันจะต้องไม่เป็นอะไร

แกต้องหายดี บอกตรง ๆ ว่าชั้นก็กลัวแทนแก

ไม่ชอบเลยที่จะต้องมีสิ่งที่ไม่ดีเกิดขึ้น

กับคนที่เรารู้จัก คนที่เรารัก

แกต้องดูแลตัวเองให้มากขึ้น

ตั้งใจเรียนด้วยนะแกจะได้จบซะที

จะได้ทำความฝันของแก

ชั้นรักแกนะ คิดถึงแกเสมอ

ไม่เคยลืมแกเลย

ก็แกมันเพื่อนรักของชั้น จะให้ลืมได้ยังไง

แวม . . . พี่สาว

เค้ายอมรับว่ารู้สึกน้อยใจ

แต่ว่าเค้าลืมมันไปแล้ว

เค้าเก็บมันไว้ในส่วนลึกของใจ

นึกถึงแต่สิ่งดี ๆ ความรู้สึกดี ๆ

ความรัก ความห่วงใยที่มีต่อกัน

ให้มันมาแทนที่ความรู้สึกไม่ดีนั้น

ถึงเราจะไม่ได้เจอกันเลย

ไม่ค่อยได้คุยกัน ไม่สำคัญหรอกจริง ๆนะ

ขอแค่เราเข้าใจกัน แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

เค้ารักพี่สาวนะ

พี่จูน ตัวก็ตั้งใจเรียนด้วยนะ

ป.โท แล้วยากอยู่ สู้ ๆ นะ ไม่ได้เจอกันเลย

คิดถึงมากด้วย ๆ

____________________________

อัย เค้าเชื่อว่าต้องได้แน่ ๆ

แอร์โฮสเตสสาวสวย อิอิ ยัยหมวย

สู้ ๆ นะ ไม่ต้องไปสนใจว่าใครจะสวยกว่า

มันอยู่ที่ฝีมือต่างหาก เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ

____________________________

ยูชอนนายเป็นไงมั่ง

ดีขึ้นแล้วใช่ไม๊ ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว

ถ้านายไม่ดีขึ้นล่ะก็ ชั้นจะไปด่านายถึงที่เลย

รักตัวเองมั่งนะ บุหรี่น่ะเลิกมั่ง

ชั้นรู้ว่ามันยาก แต่ชั้นเชื่อว่านายทำได้

อย่าทำให้คนที่รักนายต้องเสียใจนะ

วันนี้ไม่มีรูปของนายมาลง

รูปรวมนี่ล่ะ เมื่อวานนั่งดูรูปเก่า ๆ

เลยอยากเอามาลง กว่าจะมาเป็นดงบังชินกิ

อืม. . . ไม่ใช่ง่าย ๆ เลยน้า

ต้องต่อสู้มาตั้งเท่าไหร่ อดทน ฝึกฝน

กว่าจะมีวันนี้ได้จดจำมันไว้นะ

สิ่งต่าง ๆความทรงจำทั้งหมดที่ผ่านมา

ความสุข ความทุกข์ที่ได้ร่วมฝ่าฟัน

นั่นล่ะคือความสุข ของความพยายาม

ที่ได้ทำในสิ่งที่รัก

ชั้นคนนี้ จะรักพวกนายดงบังชินกิ

และนายปาร์คยูชอน

ตลอดไป

.......เพื่อน..... คนๆนึงที่ครั้งนึงก็เป็นได้แค่คนแปลกหน้าคนหนึ่ง
เวลา ผ่าน เวลา คนแปลกหน้าคนนั้นก็กลับกลายมาเป็นคนที่เรา ไว้ใจ
.......เพื่อน..... คนที่พร้อมอยู่กับเราเสมอๆ
ไม่ว่า สุข ทุกข์ เหงา เศร้า

.......เพื่อน.....
คนที่พร้อมแชร์ความรู้สึกต่างๆโดยไม่เคยเอ่ยปากว่า
ถ้าทำอย่างนั้นแล้วฉันจะได้อะไร
.......เพื่อน..... คนที่ไม่เคยสนใจว่าเราจะหน้าตาดี มีสกุล ร่ำรวย
ยากจน สูง ต่ำ ดำ ขาว หรือไม่
.......เพื่อน..... คนที่ไม่เคยเสแสร้ง แกล้งทำ
........แต่...... เพื่อนตาย หายากเหลือเกิน
เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ ว่า คนๆนี้เป็นเพื่อนตายของเราหรือไม่
เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่าคนๆนี้
เป็นคนที่พร้อมจะเคียงข้างเราเสมอไปมั้ย
เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่าคนๆนี้จริงใจกับเราแค่ไหน
ทั้งหมดนี้ เราใช้ ตา มองไม่เห็น
........แต่...... ทั้งหมดนี้เราใช้ ใจ มองเห็นได้

คุณล่ะ ?
ใช้ตามองเพื่อน หรือใช้ใจมองเพื่อน เราบอกไม่ได้ว่าคนๆไหนดี ไม่ดี
จนกว่า... เราจะมีโอกาส รู้จัก กับคนๆนั้น แล้วใช้ใจของเราสัมผัส
การคบใครสักคน คบเพียงกายก็ไร้ประโยชน์ แต่ การคบใครสักคน
จำเป็นต้องคบกันด้วย ใจ
วันนี้ คุณ ใช้อะไร คบเพื่อนของคุณ อย่าบอกนะ
ว่าคุณก็เป็นคนที่คบเพื่อนแค่ ตา เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น
คุณก็คงเป็นคนที่ไม่น่าคบคนหนึ่ง
สำหรับคนที่ได้รับการกระทำเช่นนี้
คุณ..โชคดีจัง ที่มีเพื่อนรักคุณ และ คบคุณด้วยใจ
อย่าลืม กระทำเช่นนี้ ให้กับเพื่อนที่คุณ รัก ด้วย ใจ
ที่สำคัญ กระทำเช่นนี้กลับไปให้เพื่อนคนที่กระทำเช่นนี้ให้คุณ
เพื่อบอกกับเค้าว่า

คุณดีใจที่มีเพื่อนอย่างเค้าเช่นกัน

credit tran : yenta4

.

.

ปล. ประชาสัมพันธ์นิดนึงค่ะ

ที่บ้านเรา Mickyyuchun Thaifan

จัดมีตติ้งขึ้นและเป็นครั้งแรกของบ้าน

สนใจมาร่วมงานได้นะคะ มีตแบบเล็ก ๆ

เน้นอบอุ่นเป็นกันเองค่ะ สนใจอ่านรายละเอียด

ในลิ้งนี้เลยนะคะ ^^

ยูชอน เป็นยังไงบ้าง

ชั้นรู้สึกแย่จริง ๆ นะ

ทำไมนายถึงได้ป่วยบ่อยแบบนี้

ทำไมไม่ดูแลตัวเองบ้าง

ชอบนอนดึก ทั้งที่เวลาพักผ่อนก็น้อยมากอยู่แล้ว

รู้ไม๊ว่าชั้นเป็นห่วงแค่ไหน

รู้ไม๊ว่านอกจากชั้นยังมีใครอีกมากมาย

ที่เป็นห่วงนาย

ชั้นรู้ว่านายต้องทำงานหนัก

ทุกอย่างก็เพื่อแฟน ๆ

แต่ขอได้ไม๊ดูแลตัวเองซักนิด คิดถึงตัวเองบ้าง

ได้ไม๊ ขอเพียงแค่นี้

ตอนนี้ตัวชั้นเองก็แย่พอกัน

ถึงจะบอกให้นายดูแลตัวเอง

แต่ตัวชั้นเองยังไม่รอด

สำหรับชั้นแล้ว

ขอแค่เห็นนายยังคงยิ้มได้

มันก็ทำให้รู้สึกดีขึ้นมากแล้ว

เข้าใจใช่ไม๊

อย่าเป็นอะไรอีกเลยนะ คนดี

นี่ไม่ใช่เพราะว่า นายเป็นอะไรไป

ชั้นถึงจะรู้สึกเป็นห่วง

แต่สำหรับชั้น ทุก ๆ วันของชั้น

ชั้นคิดถึงนายเสมอ แม้แต่ตอนนี้

ชั้นก็ยังคงรู้สึกแบบนั้น

ยังคงห่วงใย และอยู่เคียงข้างนายเสมอ

ความรู้สึกแบบนี้มันไม่ใช่แค่ชั้นคนเดียวหรอกนะ

ยังมีอีกหลาย ๆ คน ที่เค้ารักนายอย่างจริงใจ

ขอโทษนะ ที่ชั้นรู้เรื่องช้าไป

ชั้นไม่มีเวลามากเหมือนอย่างเก่า

ชั้นต้องทำงาน ชีวิตจากเดิมเปลี่ยนแปลงไป

เวลาที่เคยมีเที่ยวเล่นหรือทำอะไรก็น้อยลง

แต่ว่าชั้นก็ไม่เคยลืมนายแม้ซักนาทีเดียว

ต่อจากนี้ ดูแลตัวเองให้มากขึ้น

พักผ่อนมาก ๆ อย่านอนดึกอีกเลยนะ

ถ้าเหนื่อยก็พัก อย่าฝืนตัวเอง

ขอให้

กลับมามีรอยยิ้มที่สดใสเหมือนเดิม

แบบนี้อีกและตลอดไป

edit @ 2007/04/21 02:08:03

ชั้นหายหน้าไปนานเลยใช่มะ

ที่จริงก็แว๊บเข้ามาเล่นคอมเหมือนกัน

แต่ว่ามีเวลาน้อยมากเลย เข้ามาก็ไปดูแลบ้านน่ะ

จะบอกว่า ชั้นได้งานทำแล้วนะ อิอิ

ทำได้ 2 อาทิตย์ กับ 2 วัน

เลยไม่มีเวลามาอัพบล็อคเลย

ดีว่าหยุดเสาร์-อาทิตย์ ชั้นก็เลยมาอัพซะหน่อย

ไม่อยากปล่อยให้ร้างน่ะ อา. . .คิดถึงจัง

เมื่อคืนชั้นฝันถึงนายอีกแล้วล่ะ

ชั้นฝันถึงนาย 4 ครั้งแล้วนะ

รู้สึกดีมาก ๆ เลย

เรื่องเครียดมะวานทำให้ชั้นลืมไปหมด

เหมือนกับว่าวันที่ชั้นเจอแต่เรื่องแย่ ๆ

ชั้นจะฝันถึงนาย อาจจะไม่ทุกครั้ง

แต่มันก็ทำให้ชั้นรู้สึกดีขึ้นมากเลย

ชั้นจะเล่าให้นายฟังนะ 4 ครั้งที่ฝันถึง

อยากจะเก็บไว้ เป็นความทรงจำ

แต่ละครั้งก็ต่างกันออกไปตรงทรงผมของนาย

แต่สิ่งเหมือนก้นคือรอยยิ้มของนาย ที่ไม่เคยเปลี่ยน

ทรงนี้ กับฝันครั้งแรก ในงานคอน นายใส่เสื้อสีส้ม

ชั้นอยู่ฝั่งนาย ยืนเกาะขอบเวที ตะโกนเรียก มิคกี้

เรียกแบบไม่อายใคร แหกปากไม่หยุด จนนายหันมา

แล้ว. . .ยิ้ม >//< อ๊ากกกกกกก น่ารักมั่ก ๆ

ชั้นยื่นมือให้นาย จับมือชั้นทีเถิด

เงยหน้าไป กรี๊ดดด นายอยู่ข้างหน้าชั้น

จับมือชั้น ชั้นได้แต่มองหน้านาย ไม่ยอมปล่อยมือ

จนตาหมียุนเรียก เลยต้องปล่อย TT^TT

ครั้งที่ 2 เป็นความทรงจำที่ดีมาก ๆ เลย

ผมหางไก่ กับ . . .น้ำตาของนาย. . .

ชั้นอยู่ในงานประกาศรางวัล

นั่งอยู่ข้างหลังตรงกับตาหมี(มาอีกและ)

ถัดจากหมีคือนายพิธีกรประกาศเรียกหมีลงไปรับรางวัล

หมีก็ยืนขึ้นแล้วหันมา ขอจับมือหมี

หมีก็จับ แล้วลากชั้นลงไปด้วยอึ้งเลย ลงไปรับรางวัลกับหมี

พอขึ้นมาชั้นเลยเปลี่ยนไปนั่งข้างหลังนาย

ซักพัก นายก็ลงไปรับรางวัล แล้วลากคนอื่นไปด้วย

(โฮกกกกกกกก อิชชี่เฟ้ย TT^TT )

วันนี้วันเกิดของนาย ชั้นสะกิดไหล่นาย

นายก็หันมามอง ชั้นก็ร้องเพลงวันเกิด

แล้วคนข้างหลังก็ช่วยกันร้องเสียงดังเลย

นายก็ยิ้มเขิน ๆ แล้วก็มีคนเอาของขวัญไปให้นาย

ชั้นก็ลุกขึ้นไปยืนข้างหน้านายแล้วยื่นของขวัญให้

เป็นกล่องสีแดงผูกโบว์สีขาว ที่แปลกคือ

ของคนอื่นเป็นกล่องสีขาว โบว์ขาว 3 กล่อง

รวมของชั้นเป็น 4 งงมั่ก เกือบเอาไปเล่นหวย ก๊ากกก

แล้วชั้นก็พูดว่า

"สุขสันต์วันเกิดนะ"

"ชั้นรักนายยูชอน"

นายก้มหน้าลง เสียงสะอื้นดังขึ้น

ชั้นตกใจมาก จับแก้มของนายเงยหน้าขึ้น

แล้วก็เช็ดน้ำตาให้ และ โอบกอดนาย

บอกกับนาย

"ไม่ต้องร้องนะ . . . ชั้นจะอยู่เคียงข้างนายตลอดไป"

ครั้งที่ 3

ตอนนี้สั้น ๆ แฮะ

พวกนายถ่ายโฆษณากันอยู่

กลางถนนเลย ยืนกันอยู่บนแท่นสูง ๆ

แยกกันตามมุมแต่ละคน ชั้นกับเพื่อนเดินผ่าน

ตอนแรกก็ไม่ได้สนใจ เดินผ่านหน้านาย หันไปมอง

มิคนี่นา ชั้นก็ตะโกนเรียก "เฮ้" แล้วก็โบกมือให้

นายก็ยิ้ม และก็โบกมือให้เช่นกัน แล้วชั้นก็เดินต่อไป

จนสักพักเพิ่งสำนึก กรี๊ดดดดดดดดด

หันไปอีกทีคนตรึมเลย ยืนห้อมล้อม กลัวนายตกลงมาจริง ๆ

เข้าไปไม่ได้ เลยยืนมองอยู่ตรงนั้นด้วยความเสียดาย

ครั้งที่ 4

เมื่อคืนนี้ อ๊ากกกกก มีความสุข ตามิคหัวหมูหยอง

อยู่ในงานคอนอีกแล้ว เหมือนเป็นโรงหนังเลย

เก้าอี้สีแดงแถวยาวเรียงไปถึงหลังสุด

ชั้นนั่งอยู่แถวกลาง ๆ อยากไปอยู่ข้างหน้าจัง

คอนก็เล่นไปตามปกติ ก็แหกปากร้อง กรี๊ด เสียงดังลั่น

ซักพัก อยู่ดี ๆ คนก็เริ่มหายไปเฉย ๆ เหอๆๆ (ไรหว่า)

แล้วแถวหน้า ๆ เริ่มโล่ง ชั้นรีบวิ่งไปนั่งแถวหน้า

กรี๊ดดด เห็นมิคชัดแล้ว ตะโกนเรียก มิคกี้ ๆ ๆ ๆ

แต่ที่ชั้นดันนั่งคนละฝั่งกับนาย -*-

พอนายมาตรงหน้าชั้น ชั้นตะโกนเรียกนาย

"ปาร์ค ยูชอน ซารังแฮโย"

แล้วก็ทำมือเป็นรูปหัวใจ

นายก็หันมามองว่าใครที่เรียกนาย ชั้นตะโกนเสียงดังมาก

แล้วนายก็เห็นชั้น >///<

นายก็พูดใส่ไมค์เสียงดัง "ซารังแฮโย" อ๊ากก หัวใจจะวาย

ทำมือรูปหัวใจแล้วยิ้มเขิน ๆ แบบนั้นอีกแล้ว

มีความสุขสุด ๆ คนกรี๊ดลั่นฮอลล์เลย อิอิ

จากนั้นก็พวกนายก็วิ่งลงมาข้างล่างแถวเก้าอี้ด้านหน้า

กรี๊ดดด มิคจ๋า ไปอยู่ฝั่งนั้นอีกแล้ว T[]T

วิ่งลงมาแจกซีดี -*- ใส่ซองพลาสติกใส ซีดีไรมิรุ

ไม่ได้สนใจยืนมองแต่นาย เพิ่งมารู้สึกตัวว่ามีคนยืนอยู่ข้างหน้า

หันมามอง แว๊กกกกก น้องมินยื่นซองซีดีให้

สีหน้าประมาณว่า เมิงจะเอาไม๊กรูเมื่อยแล้ว - -*

ก็เลยรับมาบอกน้อง "ขอบคุณค่ะ" แต่หน้ามองไปที่มิค

แล้วก็พากันขึ้นเวทีไป อยากได้จากมิคมิไจ้น้องมิน

และแล้ว เหมือนสวรรค์เป็นใจ ลงมาอีกแล้วคับพี่น้อง

คราวนี้วิ่งกันจับมือมิคอยู่คนสุดท้าย ชั้นวิ่งจะเข้าไปจับมือ

รู้สึกว่ามีคนมาจับมือชั้นนะใครฟะ หันหลังไป

โฮกกกกก มาจากไหนเนี่ย จับมือเรียงแถวยาวเลย

มิคหันหลังมาดึงมือชั้นไปจับ กรี๊ดดดดดด

แล้วพวกเราก็วิ่งกันเป็นแถวยาว (มั่ก) ขึ้นไปบนเวที

และหายเข้าหลังเวทีไป คนอื่นเค้าปล่อยมือกันหมด

ชั้นไม่ยอมปล่อยมือนาย เหอๆๆๆ

แล้วก็ต้องปล่อยเพราะนายบอกว่าต้องออกไปแล้วนะ

-*-

จบแล้ว ย่อสุด ๆ และ

ต่อจากนี้จะมีอีกรึเปล่าไม่รู้

ไม่คาดหวัง แค่ได้คิดถึง ได้เห็น

ได้ยินเสียง ก็มีความสุขแล้ว

ไม่ถึงกับต้องฝันถึงก็ได้

แต่ทุกครั้งที่ได้ฝันถึงนาย ภาพเหล่านั้น

มันยังคงติดอยู่ในใจเสมอ รอยยิ้มนั่น

มือคู่นั้น มันช่างอบอุ่นจริง ๆ นะ

เหมือนกับว่ามันเกิดขึ้นจริง ๆ

ชั้นไม่อยากตื่นจากฝันนั้นเลย อยากจะคงอยู่ตลอดไป

โลกแห่งความฝันสามารถเนรมิตให้เป็นดังใจเรา

แต่โลกแห่งความจริงช่างโหดร้ายนัก

บางคน มักจะเลือกที่อยู่กับความฝันมากกว่า

ชั้นก็เช่นกัน มันทำให้ชั้นมีความสุข

แต่ถึงอย่างนั้นชั้นก็ต้องเข้มแข็ง

เพื่อที่จะได้กลับมาเผชิญหน้ากับโลกแห่งความจริง

เพื่อเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตในโลกแห่งนี้ได้

ทางเดินข้างหน้า เส้นทางยังคงทอดยาวไกล

ไม่รู้ว่าจะเจอกับอะไรอีกมากมายที่รอคอยอยู่

ถึงอย่างนั้นก็จะต้องก้าวเดินต่อไป

แม้ว่าจะเจอกับทางตัน หนทางจะมืดแค่ไหน

ชั้นเชื่อว่ายังคงมีแสงสว่างเล็ก ๆ

ที่คอยนำทางให้ชั้นก้าวเดินต่อไป

การเริ่มต้นที่ดี...ต้องเริ่มจากมองโลกในแง่ดี

โลกที่ยังมีอะไรให้เธอค้นหา

โลกที่กลางวัน...มีดวงตะวันกลมโตสาดแสงอบอุ่น

ท่ามกลางสีฟ้าใสกระจ่าง

โลกที่ยามค่ำคืน...มีหมู่ดาวเป็นร้อยพันไว้ให้นอนนับ

โลกที่มีเวลาให้เธอวันละ 24 ชั่วโมง

ให้เธอได้ค้นหาว่าอะไรที่เธออยากทำแต่ไม่เคยลงมือ

อะไรบ้างที่เธอเคยฝันแต่ไม่เคยตามหา

เริ่มต้นคำถามแรกว่า...เธอต้องการอะไร?

...อ ย่า มั ว เ สี ย เ ว ลา...

กับถนนสายหนึ่งที่เธอแค่เดินมาจนถึงสุดสาย

ทางที่เธอจะเดินต่อไปต่างหาก...

...ที่ สำ คั ญ

++ Credit: dek-d ++